| Hoofdpagina | Informatie | Foto album | Prijzen | Contact | School | Manege | Sponsor | Links |
Hallo, ik ben Nathalie
Deze site gaat over mijn pony Seraya en paard Calanda.
Voor mijn 12de verjaardag kreeg ik een eigen pony, omdat mijn verzorg pony weg ging (Savannah).
Mijn ouders en ik gingen bij een handelsstal kijken, daar zag ik seraya en was meteen verliefd. Ik mocht gaan rijden. We begonnen in een binnenbak waar ze best wel braaf was.
Daarna gingen we ook nog even de buitenbak in, waar Seraya helemaal gek werd bokken stijgeren en daar viel ik. Me vader pakte seraya en zag dat het bit door gebeten was.
Seraya werd naar stal gebracht en ze lieten daar nog een ander wit paard zien maar ik vond seraya leuk! Maar mijn ouders niet, dat was niks zo'n wilde pony. Maar na blijven zeuren
gingen we toch nog een keer bij seraya kijken en hoorde dat ze de vorige keer een paar dagen op stal gestaan had, dus teveel energie. Ik ging nog een keer rijden, en ze was super braaf.
paar dagen later gingen we nog een keertje kijken en rijden en hebben me ouders besloten om maar te komen.
Seraya had toen eigenlijk geen naam dat wisten ze daar niet, we hebben zelf verzonnen haar zo te noemen. en pas geleden kwamen we er achter dat seraya rusisch is voor grijs en seraya is grijs.
Op 14 april 2000 werd Seraya naar de manege Die Flardingha Ruiters gebracht, want daar reed ik in de aspiranten lessen. Ik mocht in stal 3 gaan staan, waar ze nu (2010) nog steeds in staat.
Van Seraya wisten we helemaal niks via haar gebit konden we zien dat ze 5jaar was en dat was het. Er is ook niks bekend van haar ouders.
Seraya is gek op springen en dressuur ging toen ook goed.
Op 24 juli 2001 begon ik voor het eerst op Seraya buiten onze eigen manege wedstrijden te rijden. Dit ging mij heel goed af bij het fotoalbum afdeling prijzen,
kan je zien dat ik in korte tijd de ene beker na de andere wist te bemachtigen.
Tot en met 12 augustus 2001 toe ging het steeds beter, in korte tijd had ik 8 winstpunten bij elkaar gehaald.
Maar op 14 augustus 2001 dacht ik even lekker in de broekpolder te gaan rijden. Ik ging het zandpad op en ging er in rengalop overheen super leuk tot het einde waar ze niet meer wilde stoppen.
Ik begon tussen de bomen te slaommen tot ik zelf tegen een boom aan botste. Ik viel op de grond en kon niet meer opstaan. Gelukkig had ik toen een mobieltje en ik belde mijn moeder.
Me moeder kwam heel snel naar me toe en meerdere mensen van de manege kwamen. en later kwam ook de ambulance. Ze wilde mij een spuiten geven maar dat wilde ik niet en ik zou wel even naar de ambulance lopen.
Maar helaas dat lukte niet. Ik ging met de ambulance naar het ziekenhuis. Daar werden onderzoeken gedaan en foto's gemaakt waar uit bleek dat mijn heup op meerdere plaatsen was gebroken.
Ik werd geopereerd en moest een week in het ziekenhuis blijven. Gelukkig kwamen de mensen van de manege en school vaak langs. en 1 keer zijn ze met Seraya langs gekomen, maar ik mocht van de zusters niet een naar beneden.
Toen ik eindelijk het ziekenhuis uit mocht moest ik gelijk naar Seraya.
Seraya was toen der tijd eenkennig, dus ik kreeg te horen dat er aardig wat mensen van af gevallen waren. En dat gebeurde ook tijdens de weken dat ik nog moest revalideren.
Het ging rond dat Seraya levensgevaarlijk was en het beste was om haar weg te doen. Maar dat deden we niet.
Nadat ik eindelijk weer een beetje kon lopen was ik al een paar keer stiekem op seraya gaan zitten, ik was weer helemaal blij.
Daarna kreeg ik van de dokter te horen dat ik weer mocht gaan rijden. ik was helemaal blij. Ik ging naar de manege gooide Seraya voor de zekerheid nog maar even los, ik jaagde haar een beetje op,
ze maakte wat gekke sprongen en belanden met haar voorbeen in het hek. heel de knie lag open. dierenarts er bij en het moest gehecht worden. Dus kon ik alsnog niet rijden.
Maar na een half jaar niet gereden te hebben gingen we weer verder met de wedstrijden. Op 27 januari 2002 haalde ik weer 2 winstpunten en ik kon naar de L1.
In april 2002 was er voor het eerst een Pas de deux wedstrijd. het was de bedoeling om met zijn 2e verkleed op muziek te rijden. samantha en ik gingen als alians dat was echt super gaaf.
we werden eerste en kregen ook nog eens de orginaliteitsprijs. Dit vonden wij zo leuk dat we bijna elk jaar mee deden en de gekste dingen hebben gedaan zoals: lionking, micky en minnie, baby's, western en dressuur, zwarte pieten.
Er zou dat jaar ook een opendag komen op de manege en met een groepje meiden vonden we het wel leuk om voltige te doen, en hiervoor gebruikte we seraya. maar die open dag kwam er niet.
Op 24 mei 2002 had ik op school een spreekbeurt gehouden voor het vak Engels over mijn hobby de paardensport en Seraya. De foto's staan op deze site.
Eerst moest ik mijn ouders zo gek zien te krijgen dat zij op de vrijdag middag mijn pony van de manege naar school kwamen brengen.
Op school hebben we voor school mijn spreekbeurt gehouden met de hele klas er bij schuilend onder een boom, want het moest weer eens regenen.
Ik heb daar de diverse materialen voor de paardensport laten zien en op mijn pony Seraya diverse dingen laten zien. Ook andere klassen stonden voor het raam te kijken want zeg nou eerlijk
een paard op school dat zie je toch niet elke dag.
Helaas ging het daarna slechter met mijn heup en het dressuren ging ook steeds slechter. Ik kreeg en speciaal zadel maar ook dat werkte niet helemaal. Ik kon steeds korter rijden want ik kreeg last van mijn heup.
Toch maar even voor de zekerheid naar het ziekenhuis maar de dokter in holy vertelde mij dat ik er maar mee moest leren leven.
dit pikte me ouders niet want er werd niet eens een foto gemaakt. we gingen naar rotterdam daar werden eerst fotos gemaakt waaruit bleek dat mijn heupkop aan het afbrokkelen was. ja en nu?
er waren 3 opties: nieuwe heup, heup vast zetten en een probeersel om de heupkop te kantelen. de nieuwe heup werd hem niet ik was te jong. vast zetten wilde ze niet bij meisjes doen dus het werd de laatste optie,
maar ze wisten niet of dat zou gaan werken. ik werd voor de 3de keer geopereerd en het lukte. ik hoefde maar een paar weekjes te revalideren en ik kon weer gaan rijden.
Maarja seraya had er toen niet echt meer zin in. de wedstrijden gingen slecht. in plaats van met het hoofd naar beneden liep seraya met het hoofd omhoog.
seraya helemaal laten onderzoeken. benen, rug, nek vanalles maar het werkte niet.
Ik ontdekte dat seraya super verkeersmak was en ik ben vaak samen met samantha naar huis gegaan over de weg. Seraya heeft zelf in de tuin van mijn ouders gestaan. we gingen steeds vaker de weg op en ook verderweg.
wij vonden i.p.v. rond je polder, rondje vlaardingen wel leuk.
In 2005 ben ik geslaagd voor de middelbare school, ben daarna naar het Holland College te Maasland opleiding Paardehouderij gegaan.
Daar heb ik vanalles over paarden geleerd en veel stage gelopen. de meeste dingen die ik leerde moest ik ook even uitproberen met mijn pony.
op school gingen we western rijden, dus ook maar proberen met seraya. ik ging stage lopen op een western stal en heb seraya ook 1keer mee genomen wat best wel leuk was. ze kon op het woordje 'ho' gelijk stoppen terwijl ik met een lange teugel reed.
vandaar dat ik ook met de Pas de deux in 2006 western reed en sam dressuur met Joury. we reden een Z proefje met allemaal moeilijke dingen wat best makkelijk ging met een lange teugel. en ook weer waren we eerste en de orgineelste.
In Juli 2007 zijn samantha en ik met joury en seraya een weekje naar de veluwen geweest. toen we daar aankwamen gingen we gelijk de bossen in (in de avond hoe gek ben je). de gekste dingen mee gemaakt, koeien die de paarden heel eng vonden.
en we waren 1 keer naar een grote zandvlakte gegaan waar we lekker hebben gecrost. paardjes stonden ook lekker samen op de wei. echt een super week!
In klas 3 gingen we leren mennen voor het koetsiersbewijs. ach dan beleren we seraya ook maar voor de kar. meestal laat je dat doen, maar ik heb het zelf gedaan. eerst met een tuig oefenen.
daarna erachter lopen om het sturen te oefenen. daarna met sjaak voor zijn kar gezet en ze deed het echt super braaf. we hebben toen een victoriaanse koets aangeschat dat vonden me ouders en ik wel mooi.
deze koets moesten we ergens in gelderland ophalen en toen we thuis kwamen wilde ik er gelijk mee rijden. ik had seraya opgetuigd en ingespannen liep er buiten nog even naast. daarna ging ik op de bok zitten.
we reden een paar meter netjes aan de zijkant en seraya schrikt, doet een pas opzij en daar lagen me ouders, me vriend en ik in de sloot. en dat was best koud in februari.
we hebben snel alles doorgesneden van het tuig zodat seraya niet meer aan de koets vast zat en gelukkig kon ze op eigen kracht uit de sloot komen. maar helaas was ze de dag erna spierbevangen.
weer een poosje niet rijden. daarna hadden we ook een klein karretje aangeschaft en ben gewoon weer verder gegaan met mennen en ze was nog steeds super braaf.alleen heeft ze daarna niet meer voor de koets gestaan omdat ik het zelf eng vind.
in tussen tijd was ik ook geslaagd voor het koetsiersbewijs.
Ik ging nu met het karretje en met sam naar buiten de weg op tot dat ze in september 2008 een peesblessure kreeg. 3 maanden ernaast gelopen. daarna weer langzaam opbouwen wat ook 3 maanden heeft geduurd.
intussen zat ik alweer in de 4de en kregen we via school de Orun opleiding (om instructeur te worden). in het begin dacht ik wat doe ik hier durfde bijna niet te praten.
maar later ging dat veel beter. alleen moesten we ook rijden. seraya was ondertussen al wat verbeterd dus had ik haar een paar keer mee genomen. maar helaas mocht ik haar niet gebruiken voor het examen omdat ze teveel protest gaf.
maar daardoor heb ik wel veel meer geleerd want de leraar heeft me veel geleerd met seraya, het lukte alleen niet bij seraya maar bij andere paarden wel.
Voor de Orun was ik geslaagd en had me diploma voor school gehaald,en toen mocht ik op de manege gaan werken als instructeur en medewerker. en dit doe ik nog steeds en heb het super naar mijn zin.
Sam en ik gingen na de peesblessure van seraya nog een paar keer naar buiten. seraya en joury waren dikke maatjes maar toen ging het slecht met joury op een gegeven moment liep hij zelfs op 3 benen en moest ingeslapen worden.
echt vreselijk en seraya had nu geen vriendje meer. en volgens mij mist ze hem nog steeds. we zijn niet meer buiten geweest hebben eigelijk alleen een beetje gehobbeld met seraya.
en in maart (2010) kreeg ze weer een peesblessure aan bijde voorbenen nu, alleen oorzaak is onbekend want we deden niks geks met haar. Nu mag ik stappen tot augustus.
in tussen tijd mocht ik van een vriendin berber en franny rijden. dit zijn 2 leuke friese, en berber is bekend want bebbie heeft de paarden van marrum gered uit het water, en franny is haar moeder die lekker eigenwijs is.
Ik mocht ook meedoen aan wedstrijden met berber wat best goed ging en ik kreeg de smaak weer te pakken. ik mocht officeel gaan starten met beb maar ze begon kreupel te lopen. paar keer bij de veearts geweest. ze bleek artrose te hebben net als joury.
veearts zei een beetje hard einde verhaal. saskia helemaal kapot. hoe kan het nou dat ze na een beetje kreupel te lopen gelijk moet worden ingeslapen? de veearts kon wel 1 keer proberen om in te spuiten, maar wist niet of het ging werken.
ze werd in gespoten en het gaat nu nog steeds goed gelukkig. maar wedstrijden zitten er niet echt meer in.
Ja weer geen wedstrijden... toen kwam ik op het leuke idee om er nog eentje bij te nemen. vriend vond het goed als we maandelijks rond konden komen en dat lukte.
eerst sparen en toen zijn we gaan kijken. Ik was op zoek naar een schimmel die al zadelmak was. bij een paar wezen kijken in brabant met moeders. maar ze waren niet leuk genoeg. toen zij me moeder rij even door naar venray een spring handelstal.
ach het was nog maar een uurtje rijden maarja. ze lieten daar een paar schimmels zien die niet leuk waren. en bij de laatste schimmel liep ik zo voorbij en liep naar calanda waar ik verliefd op was. maarja het was geen schimmel en niet zadelmak ze is 1 mei 3 geworden.
Ik wilde haar hebben en belde 's avonds nog om het door te geven. ze werd goedgekeurd en zondag 23 mei 2010 ben ik haar samen met mij vader gaan ophalen.
ze kwam op de manege waar ze alles maar vreemd vond. ik zette haar op stal deed leuk het halster af, liet haar kennis maken met seraya die lekker aan het piepen was.
daarna wilde ik calanda nog even uit stal halen ik wilde het halster weer om doen en dat lukte niet. dat was ze blijkbaar niet gewend. het duurde even maar uiteindelijk lukte het wel.
Ik had haar even los gezet in de paddock ze had lekker gerold dus wilde ik haar poetsen maar dat ging dus ook niet. ze is dus blijkbaar niks gewend en moet alles nog leren.
ondertussen heeft al lekker met seraya los gestaan en zijn al maatjes van elkaar.
Omdat Calanda een KWPN-er is, leek het mij leuk om mee te doen aan de stamboek keuring. Ik heb me daar voor opgegeven. Ik ging uitzoeken wat je moest doen en wat de bedoeling was. Vond ik dat je je paard moest lijden aan een hoofdstel. Ja leuk die heeft ze nog nooit in gehad. Dit ben ik gaan oefenen, maar dat was nog best wel lastig, ze deed het bit niet in en als ik die in had kreeg ik het hoofdstel niet om want ze gaat met haar hoofd omhoog en dan ben ik te klein om het hoofdstel over haar oren te krijgen. Dan maar op een andere manier, eerst maar het halster om, bit en neusriem van het hoofdstel af gehaald, en wat er overbleef over haar oren gedaan en met de keelriem vastgemaakt, daarna het bit aan 1 kant vastgemaakt, aantal pogingen gedaan om het bit in haar mond te krijgen om daarna vast te maken aan de andere kant. Dit vond ze maar vreemd en deed een beetje raar met haar mond maar na dit elke dag te oefenen kon ik uiteindelijk het hoofdstel makkelijk in doen en begon ze het bit te accepteren.
Maar ja ik kon haar nog niet aan het bit meenemen, de druk op het bit vond ze maar raar. Hoe ga ik dat oefenen? Na heel veel advies van iedereen, kreeg ik de tip om dat aan de dubbele longe te oefenen. Maar ja dan moet je een longeersingel om.
ik ben eerst gaan longeren dat ze een beetje los en opgewarmd was. Daarna met de singel een beetje over der lichaam heen en over haar rug heen een daarna vast gemaakt, ik maakte haar los en ze ging toch een partij gek doen, oren plat in der nek, je zag de angst in haar ogen en ze bleef bokken in de poging om het van haar rug af te krijgen en daar schrok ik wel van maar na 10 minuten was het over en deed ze weer rustig. Nog even los laten lopen en daarna weer de singel afgedaan.
Dag daarna het zelfde gedaan waarbij ze wel wat moeilijker was maar toen de singel om zat deed ze nog maar 5 minuten raar.
Dag daarna deed ze nog moeilijker, ik had de singel nog in mijn handen en ging een beetje over haar lichaam heen, totdat ze een stap opzij deed en de singel op de grond viel, en in haar peeskap bleef hangen, Calanda ging er in paniek vandoor en trapte de singel er weer uit. Toen ik haar weer gevangen had zag ik bloed, en toen ik de peeskap afdeed zag ik dat haar huid gescheurd was. Veearts gebeld, ze moest gehecht worden. Dat was balen en een slechte herinnering voor Calanda.
Na 10 dagen mochten de hechtingen er weer uit en mocht ze weer wat gaan doen.
We gingen niet meer naar de keuring dus er was nergens haast bij. Eerst maar weer werken aan het vertrouwen.
Na een poosje begon ik weer maar dan anders. Ik begon eerst met me hand op haar rug te leggen wat ze al eng vond. Daarna begon ik met het sjabrak, eerst zo in stal gelegd en dat was heel eng! Daarna het sjabrak heel klein opgevouwen en over haar lichaam aaien en voorzichtig op haar rug leggen, en dan het sjabrak steeds ietsje groter maken en weer op haar rug leggen (en goed belonen) en toen kon ik normaal het sjabrak opleggen en dat accepteerde ze.
Vaak zette ik Seraya vast aan Calanda der stal, waar ik haar poetste en opzadelde. En omdat ik het sjabrak makkelijk op Calanda kon leggen, probeerde ik het zadel van Seraya op haar rug te leggen, het zadel had vaak aan Calanda der stal gehangen dus ze was er al een klein beetje aan gewend. Ik had het zadel gepakt en ging naast Calanda staan, tilde het een paar keer hoog op zonder het op haar rug te leggen, en daarna voorzichtig op haar rug gelegd en ze was hartstikke braaf. Dit een paar keer gedaan en dat ging goed, dan voorzichtig de singel pakken maar dat vond ze echt eng dus maar niet vast maken.
Later ben ik met een vriendin nog een paar keer de longeersingel om gaan doen in het begin stond ze vol spanning maar later ging dat wel iets beter. Totdat er gezegd werd haal der is een keer uit stal dat moet ze ook leren. Oke 'leuk', niet dus, ik haalde haar uit stal met de singel en ja hoor daar ging ze weer, ik had haar gelukkig aan de longeerlijn maar toch, ze deed knetter gek en viel een paar keer op het erf, en de singel gleed af. Weer een slechte ervaring.
Diezelfde week kwam de hoefsmid en omdat ze niet vast kon staan hield ik haar vast op de poetsplaats. Ze was zo vervelend dat de hoefsmid haar toch vast zetten. Op zich ging dat wel, ze ging wel hangen maar kwam weer naar voren maar toen kwam ze omhoog, ze steigerde over de paal heen stootte haar hoofd halster kapot en los liep ze. Jeetje dit was echt een ramp. We hadden haar snel gevangen en brachten haar naar stal waar de hoefsmid haar voorhoeven voorzichtig bekapte. Maar het werd wel tijd dat ze beleerd werd, alleen ging dit niet lukken.
Er werd iemand geadviseerd en die had ik gebeld en ik kon haar snel brengen.
Ik had haar gebracht en het voelde goed daar totdat ik 2 dagen later werd gebeld. Hij had het zadel omgekregen op stal, waar ze volledig uit haar dak ging, brak uit stal, werd naar de buitenbak gejaagd en daar is ze 6 uur tekeer gegaan. Ze had zich helemaal open gehaald. Hij adviseerde het zadel een paar dagen op te laten. Oke hij zal het wel weten. Na 4 dagen had hij het zadel afgehaald want ze liep kreupel. Paar dagen later kwam de veearts en ik ging ook kijken. De veearts gaf een zalfje en na een weekje stappen moest het goed zijn. Maar na een week was het nog niet goed en ik kon haar weer ophalen. Alleen toen ik haar ophaalde stond ze echt zielig in een hoekje en reageerde eigenlijk nergens op. Heel zielig, en ze was echt heel veel afgevallen.
Toen ze weer terug kwam op stal was ze wel heel blij om Seraya weer te zijn.
Dag daarna veearts gebeld en die kwam langs, eerst een paar dagen antibioticaspuiten gekregen omdat een wond op haar been echt heel vies was. Daarna poeder voor het weekend en na het weekend kwam de veearts weer het ging wat beter, ze liep ook wat beter dus ik mocht 3 x 20 minuten stappen en been goed afspuiten. Maar na een paar dagen had ze weer een dik been iets minder stappen en dinsdag naar de veearts toe.
Bij de veearts hebben ze foto's en een echo gemaakt. En toen kwam het slechte nieuws er zat een deukje in het bot en de pees was beschadigd, en op de wond begon wildvlees te groeien. 2 weken boxrust en nat verband daarna weer terug. Het bot zag er al goed uit pees was nog iets beschadigd alleen die wond zag er niet uit.
Die week erop begonnen we het wildvlees te bevriezen, dit hebben ze 5 keer , en eigenlijk moest ze boxrust maar dat was geen doen. Oké 5 minuten uit stal, jeeh dat is veel "Not" ze was knetter gek, stond te steigeren en te bokken in stal en ook op het erf, dan maar met hoofdstel, maar van elk geluidje wat ze hoorde ging ze uit haar dak. Jeetje hoe gaan we dit doen. Dan maar 's ochtends vroeg gaan, voor openingstijd zodat er niemand was waar ze van kon schrikken en dat ging op zich wel goed.
Toen het bevriezen klaar was mocht ze iets meer gaan stappen, heel leuk als ze knettergek is, ze stond al 2 maanden stil. En ik moest terug komen voor controle als het wondje helemaal weg was ongeveer 5 weekjes, het werden er 8 omdat ze toevallig geënt moest worden keek de veearts ook gelijk naar haar been het wondjes was echt maar een paar millimeter en ze mocht weer gaan beginnen aan de longe met 5 minuten draven. Ik moest gaan longeren tot ze een beetje kon luisteren aan de lijn en opbouwen tot 20 minuten. Na 2weken kwam de veearts weer langs hele klinische keuring gehad wat er allemaal goed uitzag, daarna gelijk naar de kliniek daar foto's en echo gemaakt van haar been en van haar hals, rug en lendenen zag er allemaal goed uit. Ze was weer goed en ze is er klaar voor om weer weg te gaan. 5 maanden bezig geweest met een wondje wat na een weekje wel over zou zijn.
Ondertussen gaat het longeren heel goed, ze kan bandages en peeskappen om haar benen. Het complete hoofdstel kan ze om en daaraan longeren. Ze kan eindelijk vast staan waar ik ook een paar weken mee bezig ben geweest. Ik kan haar eindelijk op de spuitplaats wassen en afspuiten. En ze is gewoon super braaf geworden, lekker wandelen, los met haar vriendinnetje Seraya.
Ik ben ook al weer bezig met het sjabrak op haar rug leggen en dit gaat ook weer goed. Ook probeer ik het in de bak waar ik longeer en dat gaat ook goed maar ze vind het wel nog een beetje spannend. En 1 maart mag ze weer weg om te beleren.
Met Seraya gaat het ook weer redelijk ze hobbelt lekker met Nina (haar verzorgster) en ze heeft ook al een wedstrijdje F3 gereden waar ze 2de werd echt goed van Nina want Seraya was wel een beetje stout, ze was ook druk, en op het protocol stond ook pony te druk voor amazone. Terwijl ze normaal superbraaf loopt met Nina echt geweldig om te zien. Ook heeft Nina een keertje op Seraya zitles gekregen van mij wat ze heel leuk vond, ze ging er op liggen, zitten, staan. Wat een lol had Nina en Seraya vond het allemaal best.
Copyright ©2001/2010, Seraya sponsor CITT Computers te Vlaardingen